Dodane: / Autor: Dominik Haak / Kategoria: LGBT+, pozytywna seksualność, seksuologia / Tagi: , ,
.

aromantyczność aseksualność orientacja romantyczna pozytywna seksualność dominik haak psycholog seksuolog lgbt

Aromantyczność to rodzaj orientacji romantycznej, której sama nazwa wskazuje na brak zainteresowania tworzeniem relacji romantycznych. Osoby aromantyczne nie odczuwają wcale (albo odczuwają w niewielkim stopniu) pociągu romantycznego do innych osób. O aromantyczności zazwyczaj mówi się w kontekście orientacji aseksualnej, ale tak naprawdę orientacja romantyczna dotyczy osób wszystkich tożsamości seksualnych. Niesłusznie zakłada się, że osoby aromantyczne nie uprawiają seksu, czy że nie są w stanie nawiązywać relacji z innymi. Wiele kwestii dotyczących aromantyczności wymaga wyjaśnienia i zrozumienia, tak samo jak podstawy rozróżnienia różnych rodzajów pociągu: seksualnego, romantycznego, estetycznego i sensualnego.

Split attraction model – różne rodzaje pociągów

Orientacja seksualna oznacza kierunek pociągu seksualnego – zainteresowania innymi osobami w sensie seksualnym. Coraz częściej rozpoznaje się także orientację romantyczną, czyli kierunek zainteresowania wchodzeniem w związki. Osoby aseksualne często deklarują, że są aseksualne, ale np. biromantyczne. Oznacza to, że pragną tworzyć relacje romantyczne z osobami więcej niż jednej płci.

Warto jednak wiedzieć, że pociąg jest dzielony na znacznie więcej rodzajów, aniżeli seksualny i romantyczny. Obecnie wyróżnia się także pociąg estetyczny i sensualny. Zainteresowanie estetyczne to pociąg związany z umiejętnością określenia atrakcyjności innej osoby. Sensualność w sensie pociągu oznacza potrzebę czułości i bliskości. Niekiedy mówi się także o pociągu platonicznym, dla nazwania takiego rodzaju pragnienia, które nie ma być spełnione.

Na ten moment w świecie nauki nie są znane związki między orientacją seksualną i romantyczną. Jest jednak tak, że najczęściej aromantyczność występuje u osób aseksualnych. Być może dlatego, że osoby aseksualne i tak należą do mniejszości. Mają więc większe wewnętrzne przyzwolenie na to, żeby precyzować swoją tożsamość seksualną.

Aromantyczność – jak ją w sobie rozpoznać

Wśród osób aromantycznych występuje duża różnorodność wewnątrzgrupowa. Część z nich czuje niechęć do typowych romantycznych gestów i nigdy nie pragnęła się zakochać. Są jednak także takie osoby, które np. wobec miłości czują obojętność. Warto pamiętać, że aromantyczność sama w sobie nie oznacza braku relacji seksualnych. Osoby aromantyczne seks uprawiają i wchodzą w różne związki, w tym queerplatoniczne.

Zazwyczaj osoby aromantyczne mówią o tym, że uświadomiły sobie swoją orientację romantyczną, kiedy porównywały swoje pragnienia z najbliższym otoczeniem. Większość ludzi na świecie poszukuje relacji romantycznych, a miłość zajmuje niezwykle ważne miejsce w kulturze. Aromantyczność wiąże się zaś zwykle z brakiem zainteresowania sprawami miłosnymi (nie mylić z seksualnością w ogóle).

Jeżeli nigdy nie doświadczyłeś/doświadczyłaś tak zwanych ,,motyli w brzuchu’’, czyli zakochania – być może jesteś osobą aromantyczną. Aromantyczność to może być także uczucie zakłopotania i zażenowania, gdy jest się posądzanym_posądzaną o głębokie uczucia, podczas gdy ma się ochotę jedynie na niezobowiązującą relację seksualną. Kwestia odkrycia w sobie aromantyczności jest bardzo indywidualna. To, co łączy relacje wielu osób aromantycznych to: brak pragnienia wejścia w relację romantyczną i niewystępowanie zjawiska zakochania w przeszłości.

Aromantyczność jako jeden z wariantów ludzkiej seksualności

Współcześnie w pozytywnej seksualności odchodzi się od oceniania i kategorycznego oddzielania normy od patologii. Aromantyczność jest przejawem różnorodności tożsamościowej występującej u ludzi, jednym z wariantów zdrowej seksualności. Orientacja aromantyczna nie zakłada postawy dyssocjalnej czy izolacji społecznej – osoby aromantyczne mogą mieć bliskie osoby, tworzyć związki i wieść udane życie społeczne i seksualne.

Aromantyczność spotyka się z dużym sprzeciwem i dyskryminacją również wewnątrz społeczności osób LGBTQ+, jak każde zjawisko mniejszościowe. Podczas gdy o aseksualności mówi się coraz więcej, osoby aromantyczne często mówią o tym, że nie mają w ruchu swojej reprezentacji. Wpływ na to zjawisko ma prawdopodobnie społeczne założenie o tym, że każda osoba chce kochać i być kochaną w sensie romantycznym – amatonormatywność.

Nie ulega wątpliwościom, że w sensie ewolucyjnym uczucie zakochania jest istotne, gdyż umożliwia utworzenie stałego związku, a więc zwiększa szanse na przedłużenie własnej puli genowej. Istnieją jednak osoby, które związków tworzyć nie chcą – co nie jest jednak spowodowane zaburzeniami osobowości czy traumą. Osoby te domagają się uznania swojego prawa do aromantyczności, zauważenia i zdjęcia z siebie piętna ,,pozbawionych uczuć’’.

One Response to “Aromantyczność – nie wszystkie osoby chcą tworzyć relacje romantyczne”

  1. daria

    Ja jestem taką osobą. Od nastoletnich lat wykłócałam się z rodziną, nauczycielami i rówieśnikami, bo powtarzałam, że nie wierzę w miłość, że miłość nie istnieje, jest tylko projekcją – coś jak wiara w boga dla ateisty. Oczywiście wszyscy używali “argumentów” typu “jeszcze się zakochasz”, “jeszcze nie trafiłaś na swojego” itp. Nikt nie przyjmował do wiadomości mojego światopoglądu (bo nie rozpatrywałam tego w kategorii orientacji czy nawet w perspektywie psychologicznej i medycznej. Bardziej patrzę na to jak na pogląd, przekonanie. Ale wcześniej nie czytałam o aromantyczności). Ja jestem szczęśliwa z moją postawą, i nie chcę, żeby ktoś mnie na siłę “nawracał”. Jeśli ktoś wierzy w miłość – to jego indywidualny pogląd czy preferencja. Tak samo jak ktoś może być ateistą, a ktoś inny mieć potrzebę głębokiej religijności. Ważne, żeby być w zgodzie ze sobą – tylko będąc sobą można być spełnionym.

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *