Dodane: / Autor: Dominik Haak / Kategoria: gender, LGBT+, pozytywna seksualność, seksuologia / Tagi: , , , , , ,
.

comphet obowiązkowa heteroseksualność kompulsyjna heteroseksualność

Socjalizacja do bycia osobą heteroseksualną, tym właśnie jest COMPHET

Słowo „comphet” na początku może brzmieć obco, a jego rozszerzenie to complsory heterosexuality czyli obowiązkowa heteroseksualność (kompulsyjna heteroseksualność). Pojęcie jest powszechnie używane w świecie wirtualnym, a jego ujęcie spopularyzowały Angela Luz oraz Adrienne Reich. Jest to funkcjonujące w społeczeństwie założenie, według którego heteroseksualność jest jedyną słuszną orientacją seksualną, a co za tym idzie sposobem na życie i normą. Niestety, podważanie orientacji seksualnej jest bardzo częste, szczególnie w przypadku lesbijek, którym mówi się, że nie spotkały jeszcze „tego jedynego mężczyzny”.
COMPHET może nieświadomie kształtować całe życie danej osoby, podobnie jak heteromatrix. Powodując, że jednostka nie zdaje sobie sprawy, że w ogóle mogłaby być nieheteroseksualna. Kompulsyjna heteroseksualność oznacza też, że niektóre osoby mogą w ramach rytuały, czy kompulsji oddawać się zachowaniom heteronormatywnym – nie zdając sobie sprawy ze swojej prawdziwej tożsamości.

Kompylsyjna heteroseksualność

Osoby, którym przy narodzinach przypisano płeć żeńską od małego są socjalizowane do roli kobiety, dostają lalki, przystosowuje się je do roli matek i żon. Uczy żeby były pomocą w domu i kuchni. Mają żyć dla mężczyzny, dla rodziny, a nie dla samych siebie. To również element kompulsyjnej heteroseksualności. Obowiązkowa heteroseksualność wyklucza płynność orientacji, neguje istnienie szczęśliwych związków innych niż kobieta i mężczyzna. Jest niczym innym jak queerfobicznym zjawiskiem tak zakorzenionym w naszym społeczeństwie, że nieraz ciężko je zauważyć i nazwać. Wiele osób LGBTQ+ relacjonuje, jak to w toku socjalizacji decydowało się na realizowanie kulturowego skryptu, jakim jest obowiązkowa heteroseksualność. Nierzadko z powodu braku edukacji seksualnej, a często także z chęci osiągnięcia ważnych w naszej kulturze celów, jakim jest np. zadowolenie rodziny, czy dopasowanie się do reszty.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *