Dodane: / Autor: Dominik Haak / Kategoria: neuroróżnorodność, psychologia / Tagi: , , , ,
.

 

Terapia neuroafirmująca kładzie nacisk na podejście skoncentrowane na osobie, które uznaje, szanuje i celebruje neuroróżnorodne sposoby, w jakie jednostki doświadczają świata i poruszają się po nim poprzez swoje unikalne neuroatypowe tożsamości. Promując afirmatywne, włączające praktyki opieki, te ramy terapeutyczne i warunki kliniczne traktują priorytetowo wzmacnianie pozycji, autoprezentację i całościowy dobrostan osób z całego spektrum neuroróżnorodności (spektrum autyzmu, ADHD, ADD, dysleksja, dyskalkulia, dysgrafia itp.) Analogicznie jak w przypadku terapii kink-aware (afrimującej specyficzne preferencje seksualne), czy terapii feministycznej oraz LGBTQ+ friendly: terapia neuroafirmująca jest po prostu terapią przyjazną dla osób neuroróżnorodnych.

Podejście neuroafirmujące zakłada:

  1. Zrozumienie, że neuroróżnorodność obejmuje szereg neuroróżnorodności w tym: spektrum autyzmu, ADHD, dysleksję, zespół Tourette’a i inne stany neurorozwojowe. Zamiast postrzegać neuroatypowość jako zaburzenie lub deficyt, perspektywy te uznają nieodłączną wartość i różnorodność stylów poznawczych oraz różnic w przetwarzaniu.
  2. Kreując neuroafirmującą praktykę psychologiczną, traktuje się priorytetowo indywidualną autonomię, wybór i sprawczość, koncentrując się na unikalnych potrzebach, preferencjach, mocnych stronach i wyzwaniach każdej neuroróżnorodnej osoby, Wspierając opartą na współpracy, niepatologizującą relację terapeutyczną, dąży się do współtworzenia spersonalizowanych planów leczenia, które honorują i potwierdzają przeżyte doświadczenia osób neuroróżnorodnych.
  3. Staramy się tworzyć włączające, przyjazne środowiska, które szanują i uwzględniają różnorodną wrażliwość sensoryczną, style komunikacji i potrzeby wsparcia. Pomimo uznawania ram terapii i pewnych zasad, w tym nurcie osoba pacjencka może mieć większą dowolność odnośnie usadowienia, spożywania napojów i posiłków, czy w końcu spóźniania się na wizytę.
  4. Terapia neuroafirmacja zachęca do wzmacniania pozycji, autoprezentacji i budowania umiejętności, aby pomóc jednostkom poruszać się w środowisku społecznym, edukacyjnym i zawodowym z pewnością i odpornością. Wspierając perspektywę opartą na mocnych stronach i walidując różnorodne sposoby uczenia się, komunikowania się i interakcji ze światem, podejścia neuroafirmacyjne promują samoakceptację, samostanowienie i pozytywne podejście do zagadnienia zdrowia psychicznego.
  5. W końcu w neuroafirmującym podejściu nie uważa się, że wszystkie problemy osoby pacjenckiej muszą wynikać z jej neuroróżnorodności. Skupiamy się na traktowaniu danej osoby jako całości, która również ma jakąś seksualność, doświadczenia w relacjach, jak i traumy – które zupełnie nie muszą wynikać z faktu przynależności do społeczności neuroatypowej. Podejście to zakłada otwarcie umysłu na specyficzne i niespecyficzne problemy, z jakimi mierzą się osoby z ADHD, czy w spektrum autyzmu,

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *